مرجع سورس کدهای رایگان ++C

شکل کلی برنامه در ++C:

دستورات پیش پردازنده
()Main
}
-----------------
--------------------
----------------
{

-مراحل ایجاد فایل EXE:
سورس برنامه با پسوند cpp ذخیره می شود. این فایل به obj تبدیل می شود و سپس توسط Linker به exe تبدیل می شود؛ تمامی این دستورات در صورتی اجرا می شود که خطائی در کامپایل برنامه رخ ندهد.

* با توجه به شکل کلی برنامه در بالا دقت داشته باشید که بلاک ها با علامت } شروع و به علامت { ختم می شود.
دستورات پیش پردازنده: این دستورات جزء دستورات زبان نیست و قبل از دستورات زبان اجرا می شود و برای راهنمائی کردن کامپایلر در ابتدای کامپایل مورد استفاده قرار می گیرد.
از جمله دستورات پیش پردازنده:

include#

نام فایل ضمیمه: شامل الگوی دستورات کتابخانه ای؛مقادیر ثابت و... میشود.
* هرگز در انتهای آن سمی کالن (;) قرار ندهید.
انواع فایل های ضمیمه:
Ctype.h : تعریف انواع داده ها
iostream.h : ورودی خروجی داده ها (پرکاربردترین)
Conio.h : شامل تابع های مربوط به صفحه کلید و صفحه نمایش
Math.h : توابع ریاضی
ghraphics.h : گرافیک و ...

حدودا 15 نوع داده و مقادیر قابل قبول در برنامه وجود دارد.ما در این جا به چند تا از پرکاربردترین انواع داده ها اشاره می کنیم:

1- char: اندازه آن 8 بیت است و برای ذخیره داده هایی مثل 'a'و'b'و'c'و... به کار می رود.

2- int:برای ذخیره اعداد صحیح مثل 125و224و1650و... به کار می رود.

3-float:برای ذخیره اعداد اعشاری مثل 12.5و56.5 و... به کار می رود.

4-double: برای ذخیره اعداد اعشاری بزرگتر از Float به کار می رود.

5- bool: این داده دو نوع True و False را قبول می کند.

شکل کلی تعریف داده ها:

;نام متغیر نوع داده

همانطور که در پست قبلی گفتم هرگز گذاشتن نقطه ویرگول در انتهای دستورات را از یاد نبرید.

مثال هایی از تعریف متغیر با مقدار دهی اولیه:

;int Average=19

;bool Exit

;Float a=2.9

متغیر ها می تواند در هر جایی از برنامه تعریف شود به شرطی که قبل از استفاده از آنها تعریف شود.